Secretaresse in de schijnwerper

Secretaresse in de schijnwerper

Wat wilde jij worden toen je vier jaar oud was? Weet je dat nog? Ik weet het nog goed. Ik wilde secretaresse worden en speelde dan ook vaak ‘secretaressetje’ met een oude typemachine, mapjes, etiketten, pennen en notitieblokjes. Vandaag, 18 april 2019, is het Nationale Secretaressedag en zijn alle schijnwerpers op hen gericht. Is het vak van secretaresse toekomstbestendig? Uiteindelijk ben ik geen secretaresse geworden. Al snel werd duidelijk dat het vak van secretaresse niet voor mij was weggelegd. Hoe dat zo gekomen is, daar gaat dit blog over.

Doen wat je graag doet
Voor mij was er na de middelbare school geen keuzestress. Het stond als een paal boven water dat ik na de havo de opleiding tot directiesecretaresse ging volgen. Want dat wist ik al op jonge leeftijd. Ik keek er naar uit en was zeer gemotiveerd om eindelijk die stap te zetten. Eenmaal op de opleiding was de ontgoocheling groot. Zo vrij als het op mijn middelbare school was geweest, zo streng en schools vond ik het op de secretaresseopleiding.

Secretaresseopleiding
Ik voelde mij niet thuis op de opleiding. Het was voor mij geen plek waar ik mijzelf kon zijn en mijzelf verbonden wist met gelijkgestemden. Het tegenovergestelde was eerder het geval. Ik vond weinig aansluiting bij andere studenten en de vakken interesseerden mij maar matig. Dat kwam tot uitdrukking in mijn cijfers. Die waren zwaar onvoldoende. Niveau toto-uitslag. En dat is geen grapje.

Het meest verschrikkelijke vak vond ik steno Frans. De docent dicteerde in het Frans een brief. Die moest je in steno opnemen en vervolgens je stenogram uitwerken op (toen nog) de typemachine. Vreselijk al die Franse uitgangen die ik niet meer terug kon lezen in mijn stenoschrift. Mijn brieven waren meestal kort.

De opleiding was gelukkig maar één jaar. Mijn ouders eisten dat ik de opleiding afmaakte. Dat heb ik gedaan. Helaas zonder het beoogde resultaat. Ik was toen der tijd doodongelukkig. Maar wist wel dat het vak van secretaresse niet voor mij was weggelegd. Dat was wel duidelijk.

Lerarenopleiding
Tijdens tussenuren ging ik regelmatig naar mijn vriendin die aan de Lerarenopleiding studeerde. Daar was de sfeer heel anders. Het was een gezellige boel. Studenten werkten samen aan projecten, studeerden in de bibliotheek, of zaten gewoon gezellig in de enorme kantine koffie te drinken met roze koeken en gezellig te kletsen. Zeker de studenten Geschiedenis en Maatschappijleer. Aan discussiestof geen gebrek. Dat was het tegenovergestelde van al die keurige meisjes met een parelkettinkje en ik voelde mij er meteen thuis en op mijn gemak. Bij de Lerarenopleiding is mijn passie voor opleiden en ontwikkelen ontstaan.

,,Je oogjes moeten gaan glimmen om in de leerstand te komen,” zei een van mijn docenten. ,,Dan weet je dat mensen enthousiast zijn en willen leren.” Dat is een van de lessen die mij altijd is bijgebleven. Iedereen leert op zijn eigen wijze. Een wijze les die ik vandaag de dag nog steeds toepas. Het is de kunst om te ontdekken hoe mensen in die leerstand komen. Dat gaat het best als mensen zich op hun gemak voelen. En in het kader van een leven lang ontwikkelen ontkom je er niet aan om jezelf te blijven ontwikkelen.

Trainingen voor secretaresses
In mijn leven als trainer heb ik veel trainingen aan secretaresses gegeven. Zelfs samen met collega’s van de secretaresseopleiding. Ik ben veel leuke secretaresses tegen gekomen en heb voor velen grote bewondering. De meeste secretaresses die ik ken zijn harde werkers achter de schermen. Zij zijn het visitekaartje van hun organisatie, de persoon die aan alles denkt, de persoon die het drukke schema van hun manager beheert en voor veel mensen in de organisatie zorgt dat alles op rolletjes loopt. Daarom vind ik Nationale Secretaressedag een mooie gelegenheid om deze vrouwen, want dat zijn het bijna altijd, in het zonnetje te zetten en de waardering te geven die zij verdienen. Een keer per jaar een bloemetje is niet genoeg. Zeker met het oog op de toekomst zou het mooier zijn als Nationale Secretaressedag een opleidingsdag zou worden.

Blik op de toekomst
Bestaat de secretaresse nog in 2046? Of verdwijnt het beroep? Deze vragen hoor je regelmatig. Als je de berichten op sociale media en in kranten mag geloven, verdwijnt het vak van de ‘ouderwetse secretaresse’ razendsnel. Met de ‘ouderwetse secretaresse’ bedoel ik de secretaresse die voor de koffie zorgt, brieven uitwerkt, kopietjes maakt en de agenda bijhoudt. Deze secretaresse behoort tot een uitstervend soort.

Zoals gezegd, ik heb nog leren typen op een typemachine en de komst van de computer in organisaties meegemaakt. Deze digitalisering en automatisering heeft grote invloed (gehad) op de functie-inhoud van secretaresse. Werden voorheen brieven uitgewerkt door een secretaresse, nu mailen managers zelf of sturen even een appje. Voor de secretaresse is ruimte ontstaan voor een nieuwe functie: namelijk die van de persoonlijke assistent. Deze nieuwe functie vraagt om een andere attitude en vaardigheden.

Pauwervrouw
Vaardigheden kun je leren. Daarom organiseren wij traditiegetrouw op Nationale Secretaressedag een training voor secretaresses. Vandaag is dat de training ‘Pauwervrouw’ voor secretaresses. Voor die secretaresses die zich willen blijven ontwikkelen. Wij zijn op zoek naar glimogen! Mocht je vandaag niet kunnen. Geen nood. Wij verzorgen de training als in-company traject voor jou en je collega’s zodat jouw functie in 2046 en ver daarna nog bestaat. Ben jij de secretaresse van de toekomst?

Geschreven door Miriam Trommelen

Op zoek naar een training die werkt? Bekijk hier ons gehele aanbod.

In verband met de mei-vakantie verschijnt ons volgende blog op 9 mei 2019.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *