Trainen is het mooiste vak dat ik ken

Wat doe je als je wordt gevraagd een workshop te geven over het werk van managementgoeroe Stephan Covey? De workshop is op zaterdagochtend en jouw inleiding mag niet langer dan 15 minuten duren? Dan doe je dat en gooi je alle ervaring die je de afgelopen jaren in het trainen hebt opgedaan in de groep en je maakt er een geweldige workshop van. Hoe je dat doet? Volgens drie principes.

Een positieve benadering
Deelnemers komen op hun vrije zaterdagochtend vanuit het hele land naar jouw workshop. Dat feit alleen al vraagt om een positieve benadering. En dat lukt alleen als je traint vanuit je hart!

Mooi gezegd denk je misschien, maar wat houdt trainen vanuit je hart in? Trainen is een vak dat je niet een beetje kunt doen. Je kunt wel besluiten om het niet te doen. Lang geleden besloot ik om het wél te doen en trainen vind ik nog steeds het mooiste vak dat ik ken.

Trainen vanuit je hart begint met contact maken. Oprecht geïnteresseerd zijn in je deelnemers, mensen aandacht geven en je verplaatsen in die ander. Dat is een eerste voorwaarde op weg naar een geslaagde workshop.

Bied een kader
Een workshop moet een doel hebben. Dat is de tweede voorwaarde voor succes. Het werk van Covey in 15 minuten uitleggen is gedoemd te mislukken. Dat moet je vooral niet proberen. Je stelt jezelf als trainer de vraag: ‘Wat moet het resultaat van deze workshop zijn?’

Deze vraag heb ik voorgelegd aan mijn opdrachtgevers. Samen met hen heb ik de workshop voorbereid. Deelnemers wilden een antwoord op de vraag ‘Hoe kunnen wij meer oplossingsgericht werken en hoe kan het model van Covey ons daarbij helpen?’

Geef ruimte
Toen ik bijna 20 jaar geleden begon met trainen was de inhoud van mijn training mijn houvast. Ik bereidde trainingen van minuut tot minuut voor en vond het spannend worden als ik mijn trainingsopzet niet kon volgen. Bijvoorbeeld door veel vragen van deelnemers.

Nu weet ik uit ervaring dat deelnemers na een plenaire uitleg graag zelf aan de slag willen. Zeker bij een workshop zoals deze. Ervaringsuitwisseling en discussie vormen samen de smeerolie van de workshop. Een duidelijke opdracht op papier voorkomt dat deelnemers in kleine groepjes het overal over hebben, behalve over de opdracht. Flexibel zijn, deelnemers ruimte geven is dan ook de derde pijler voor een geslaagde training.

Wat zijn de reacties van de deelnemers?
Daar ben ik na zo’n ochtend nieuwsgierig naar. Tijdens de afsluitende lunch begeef ik mij onder de deelnemers en probeer met alle mensen even kort na te praten. Ik vraag ze hoe zij de ochtend hebben ervaren. Want trainen is tweerichtingsverkeer. Want al deze mensen hebben zonder dat ze het weten bijgedragen aan deze blog!

Geïnteresseerd in het trainersvak? Leuk! Binnenkort start onze Train de trainer.